Alles over Dordrecht...

Column

.Hier vind je de column van Bert den Boer. Wil je reageren op een van de artikelen? Stuur hem dan een bericht op info@bbdb.nl.

Over de columnist:
Bert den Boer, socioloog, is zelfstandig adviseur, trainer, coach en dagvoorzitter, zie zijn website: www.bbdb.info U kunt zijn onlangs verschenen boek 'Jij ook altijd!' voor 12,95 (exclusief 2,65 portokosten) rechtsreeks bestellen via info@bbdb.info

 

 

 

 

Laten we Wel zijn (vrijdag 14 oktober 2011)

De belastinginspecteur drinkt zijn koffie liever niet zwart. Hoe zit dat met zijn Griekse collega, ben je dezer dagen geneigd te denken. De woorden crisis, eurocrisis, schuldencrisis, besparingen, bezuinigen hoor je overal. Alle nieuws lijkt momenteel economisch nieuws.Van een college filosofie heb ik de oorspronkelijke betekenis van het Griekse ikonomia onthouden: de weg naar het geluk. De economische wetenschap gaat immers over de wensen van mensen en hoe ze proberen die wensen te vervullen. Als we geluk omschrijven als lekker bezig zijn, waar komen dan alle huidige problemen vandaan? Snapt u het nog? Of duizelt het u soms? Laten we in ieder geval wel zijn. Daarbij denk ik vaak aan het verhaal van de visser. Het bestaat in verschillende versies. De Mexicaanse versie bevalt mij het meest: Een Amerikaans zakenman stond op de pier van een dorpje aan de kust van Mexico, toen een kleine boot met maar één visser aanmeerde. In de boot lagen verscheidene grote geelvin-tonijnen. De Amerikaan complimenteerde de Mexicaan met de kwaliteit van zijn vis en vroeg hoeveel tijd het vangen had gekost. De Mexicaan antwoordde: maar even. Daarop vroeg de Amerikaan waarom hij niet langer op zee bleef om meer vis te vangen? De Mexicaan zei dat hij genoeg had om te voorzien in de eerste behoeftes van zijn gezin. De Amerikaan vroeg daarop: ‘Maar wat doe je met de rest van je tijd?’ De Mexicaanse visser zei: ‘Ik slaap uit, vis wat, speel met mijn kinderen, neem een siësta met mijn vrouw Maria, wandel elke avond naar het dorp, waar ik een wijntje drink en gitaar speel met mijn amigo’s. Ik heb een vol en druk leven, señor.’ De Amerikaan sprak spottend: ‘Ik heb een Harvard MBA-graad en zou je kunnen helpen. Je moet meer tijd aan het vissen besteden en met de opbrengst een grotere boot kopen, met de opbrengst van de grotere boot kun je meerdere boten kopen, en uiteindelijk zul je een vloot vissersboten hebben.In plaats van je vangst aan een handelaar te verkopen, verkoop je rechtstreeks aan de visverwerkers en uiteindelijk open je je eigen conservenfabriek. Je zorgt voor het product, de bewerking en de distributie. Je zult dit vissersdorpje aan de kust moeten verlaten en naar Mexico City verhuizen, en vervolgens Los Angeles en uiteindelijk New York City waar je je groeiende onderneming zult runnen.’ De Mexicaanse visser vroeg: ‘Maar señor, hoe lang gaat dat allemaal duren?’ Waarop de Amerikaan antwoordde: ’15 - 20 jaar’. ‘Maar daarna dan, señor?’ De Amerikaan lachte en zei: ‘Dat is het mooiste. Als de tijd rijp is, kondig je een openbare veiling aan, verkoop je je aandelen en word je heel rijk, je zult miljoenen verdienen.’ ‘Miljoenen, señor? Maar daarna?’ De Amerikaan zei: ‘Dan ga je met pensioen. Je verhuist naar een vissersplaatsje aan de kust, waar je uitslaapt, een beetje vist, met je kinderen speelt, siësta neemt met je vrouw, ‘s avonds naar het dorp wandelt, waar je een wijntje drinkt en gitaar speelt met je amigo’s…’

 


Andere columns